Onthaastmomentje
Een collega van mij wordt altijd boos als ik door rood fiets. Of eigenlijk werd ie boos toen ik wel eens door rood fietste. Het ergste is dat hij uiteraard gelijk heeft. Beetje lastig toegeven.
Noem het een onthaastmomentje. En tegenwoordig heb ik dankzij die collega dus regelmatig onthaastmomentjes. Eigenlijk wordt je er heel gelukkig van.
Ah, weer een beller, naast me, gezellig.
Wanneer je vind dat je door rood moet fietsen heb je haast. Kan niet anders. Te laat vertrokken. Stom, niet doen dus.
Wachten voor rood is dus een onthaastmomentje. En bij mooi weer is dat genieten.
Elk stoplicht onthaasten levert 60 euro op. Maar dat is zeker vrouwenlogica.
Weilanden
Bomen
Een beller. Op zoek naar Guido. of ze al iets gegeten heeft. Ja? Wat? Gatverdarrie. Is dat niet heel oud? Hmmm ja, niet erg gezond. Kom je nog thuis? Hoe laat, weet je dat? Ok, yes, dag! Wei zou ie aan de lijn hebben? Klonk een beetje als een bezorgde vader. Ah, het is de vader van Guido. Heeft z'n mobiel niet aanstaan. Hij woont in Vlaardingen. Of ze meeeten. Nee, ok. Dag. Guido is waarschijnlijk dat gezeur van z'n vader even spuugzat en is een van de weinigen die heeft 'ontdekt' dat je een telefoon ook kunt uitzetten. Ik mag Guido nu al. Als de rest van de wereld dat fenomeen de-telefoon-kan-ook-uit ook graag wil respecteren.
Wat een chaos spookt er allemaal door m'n hoofd. En dan heb ik gelukkig een snelle treinverbinding.
Ah, weer een beller. Of eigenlijk iemand die toe is aan een telefoon met trilfunctie. Bij een beetje beller trilt z'n broekzak.
Rennende mensen, tassen, jassen
Het zou een broer kunnen zijn van mijn onthaastcollega. Zelfde postuur, lang haar. Mijn onthaastcollega weet nu beter. Boek met strips, van die japans-achtige. Au, witte sportsokken. Zal ik mijn onthaastcollega sms-en of zijn broer in deze trein zit? Sjit hij wordt gebeld. Wie leest met mij mee?