wat den mensch op de meest vreemde momenten in het leven zoal bezig houdt

Saturday, September 5, 2009

Onthaastmomentje

Een collega van mij wordt altijd boos als ik door rood fiets. Of eigenlijk werd ie boos toen ik wel eens door rood fietste. Het ergste is dat hij uiteraard gelijk heeft. Beetje lastig toegeven.
Noem het een onthaastmomentje. En tegenwoordig heb ik dankzij die collega dus regelmatig onthaastmomentjes. Eigenlijk wordt je er heel gelukkig van.
Ah, weer een beller, naast me, gezellig.
Wanneer je vind dat je door rood moet fietsen heb je haast. Kan niet anders. Te laat vertrokken. Stom, niet doen dus.
Wachten voor rood is dus een onthaastmomentje. En bij mooi weer is dat genieten.
Elk stoplicht onthaasten levert 60 euro op. Maar dat is zeker vrouwenlogica.
Weilanden
Bomen
Een beller. Op zoek naar Guido. of ze al iets gegeten heeft. Ja? Wat? Gatverdarrie. Is dat niet heel oud? Hmmm ja, niet erg gezond. Kom je nog thuis? Hoe laat, weet je dat? Ok, yes, dag! Wei zou ie aan de lijn hebben? Klonk een beetje als een bezorgde vader. Ah, het is de vader van Guido. Heeft z'n mobiel niet aanstaan. Hij woont in Vlaardingen. Of ze meeeten. Nee, ok. Dag. Guido is waarschijnlijk dat gezeur van z'n vader even spuugzat en is een van de weinigen die heeft 'ontdekt' dat je een telefoon ook kunt uitzetten. Ik mag Guido nu al. Als de rest van de wereld dat fenomeen de-telefoon-kan-ook-uit ook graag wil respecteren.
Wat een chaos spookt er allemaal door m'n hoofd. En dan heb ik gelukkig een snelle treinverbinding.
Ah, weer een beller. Of eigenlijk iemand die toe is aan een telefoon met trilfunctie. Bij een beetje beller trilt z'n broekzak.
Rennende mensen, tassen, jassen
Het zou een broer kunnen zijn van mijn onthaastcollega. Zelfde postuur, lang haar. Mijn onthaastcollega weet nu beter. Boek met strips, van die japans-achtige. Au, witte sportsokken. Zal ik mijn onthaastcollega sms-en of zijn broer in deze trein zit? Sjit hij wordt gebeld. Wie leest met mij mee?

Schaapjes

In de eerste klasse is vast en zeker minder agressie dan in de tweede klasse.
Rode stoelen.
Da's een deurtje verder, daar mag je met een 'gewoon' kaartje' niet zitten. Ook niet als het druk is. Want da's namelijk niet eerlijk. Dan ontneem je de eersteklassers het uitzicht op een coupe vol ingeblikte tweedeklassers.
Altijd leuk, mensen kijken
Ah, we hebben weer een beller. 'Ergens' schijnt 'iets' aan de hand te zijn, maar 'wij' weten van niets.
Schaapjes
Huizen
Rood brandend wc-lampje
Ze is gaar, belt met d'r vriendje, gaat naar zijn ouders en hoort een papegaai op de achtergrond.
Verbinding verbroken
Ze glimlacht
Wat nog vervelender is, is het stuk van de trein, daar waar je de trein in en uit stapt. Als je daar belt, hoor je echt niks. Tenzij je schreeuwt. Hard schreeuwt.
Het is weer stil
Die stoelen... blijft me bezighouden. Eerste klasse rood, tweede klasse blauw. Lang geleden heb ik samen met een studiegenoot een onderzoek gedaan naar de invloed van kleur op het gedrag van de mens. Twee dingen zijn in het bijzonder bijgebleven. De stoelkleuren in de trein. Bij gebruik van rode bekleding bleek veel meer vandalisme te zijn dan bij gebruik blauwe bekleding. Dus of de eerste klassers zijn kleurenblind, of ze hebben een beetje uitdaging nodig.
Het andere was de Schiegevangenis. En steeds als ik er langs rijd, kan ik me herinneren dat we probeerden er binnen te komen. Helaas, geen schijn van kans. Zelfs als we een echte misdaad zouden plegen, zouden we de binnenkant pas kunnen zien na de deadline van de module. Balen.
Krakend boterhamzakje
Een spelcomputer
Bomen
Sloten
Schaapjes
Groen
Nog een boom
Nederland wordt steeds groener
Auto's
Even bellen om te zeggen dat ie er over een kwartiertje is.
Volgende week naar de Van Nelle fabriek. Langs de Schiegevangenis
Welke kleur zou een positieve invloed hebben op het studiegedrag van studenten?

Mobiel

Bouwvakkers aan het werk
De zon schijnt
De trein
Terugweg
Altijd weer genieten
Iedereen suf, duf of anderszins in een muffe trein waar geen ramen open kunnen. Heerlijk!
Het is stil, heel stil
Stilte voor het weekend
Dan gaat er een muziekje. Natuurlijk: telefoon!
Ja hoi! galmt het door de coupe. Ja, ik zit nu in de trein naar huis, ik bel je straks wel even, ok?
Ok? Niks ok! Iets klopt niet aan het feit dat je de telefoon opneemt om te zeggen dat je straks wel belt?!
Het is weer stil.
Een krakend chipszakje,
Een kuchje hier en daar
Rustig pratende mensen
Vrijdagmiddaggevoel.
Nu haar buurman. Het volume staat flink hoog, want ja, meestal is het een geroezemoes, anders hoor je er niks van. En anderen ook niet.
De beller is vast beledigd dat zijn oproep niet wordt beantwoord!
M'n overbuurman heeft er ook een. Een iphone. hmmm hij wel... Interessant ding toch wel, je kunt er van alles mee: ook bellen, maar dat doet ie niet. Leest ie mee wat ik schrijf?
Hij zet hem uit.
Rijst mij de vraag waarom nog een extra spoor tussen Rotterdam en Den Haag komt. We hebben een ouderwets spoor, de randstadrail en de HSL. Dan moet het een minister zijn die nog niet onzinnig met teveel belastinggeld heeft gesmeten. Kun je met een langere trein, langere perrons niet een slordige 100 miljoen besparen?
Terwijl deze trein waarschijnlijk even voor een rood sein moet wachten, tja, ook op het spoor wordt het steeds drukker, zijn we inmiddels weer op weg. Ingehaald door motorrijders en automobilisten (geen file?!) zitten wij lekker opgepropt in een steeds warmer wordende coupe. Maar ja, als Rotterdammer ga je toch niet de parkeergeldkas van Amsterdam spekken?
Geroezemoes
Een station
Rumoer, jassen, tassen, alles wordt gepakt
Toch is het stil
Ah, een tunnel